پيامبر(ص) گرامي مي فرمايد: «حُبّبَ الىَّ مِن دنياكم ثلاثٌ: النساءُ و الطّيب و جُعلت قرّةُ عينى فى الصلاةِ؛ از دنياى شما سه چيز مورد علاقه من قرار داده شده است: زنان، عطر و نور چشم من در نماز است.» (محمدبن محمد الغزّالى، احياء علوم الدين، قاهره، مطبعة العثمانية المصرية، 1325/ 1933، ج 4، ص 255 به نقل از نسّائى از حديث انس بن مالك ؛ محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج 76، ص 141. روايت هاى 8 و 9، باب 19)

از امام صادق (ع) نیز نقل شده است: «مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِيَاءِ ع حُبُّ النِّسَاءِ؛ محبت و مهرورزی از اخلاق انبیا و پیامبران است.( الكافي، ج ۵، ص۳۲۰؛ تهذيب‏الأحكام، ج ۷ ،ص۴۰۳؛ وسائل‏الشيعة، ج ۲۰ ، ص ۲۲)

محبت به زن يعني جنس زن يکي از اصول اسلامي و ايماني است. البته محبت غير از شهوت است. شما به خيلي چيزها محبت مي ورزيد که ارتباطي با شهوت ندارد، محبت به کودکان از جمله آن هاست. محبت انسان به ايمان نيز اين گونه است. خداوند مي فرمايد: ولكنَّ اللّهَ حبَّب اليكم الايمانَ و زيّنهُ في قلوبِكم و كرّهَ اليكم الكفر و الفسوق و العصيان؛  اما خداوند ايمان را خوشايند شما قرار داد و آن را در دل هايتان آراست و كفر و فسق و عصيان را براى شما ناخوشايند گردانيد. » (حجرات، آيه 7)

بنابراين، نياز نيست که وقتي از محبت پيامبر(ص) نسبت به زن سخن به ميان مي آيد، در مفهوم زن تصرف کنيم و بگوييم مراد همسران و دخترانش است، بلکه ايشان مي گويد که به جنس زن محبت مي کند؛ زيرا يکي از نشانه هاي ايمان زن دوستي همانند انسان دوستي است. اين زن دوستي مانند کودک دوستي را انسان بايد داشته باشد و آن را نشان دهد. از اين روست که براي دفاع از زن بي توجه به آن که کس و کارش هست يا نيست؟ مسلمان است يا نيست؟ اسلحه بر مي دارد و به جنگ مي رود. خداوند در آيه 75 سوره نساء مي فرمايد: وَمَا لَكُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا؛ و چرا شما در راه خدا [و در راه نجاتِ‏] مردان و زنان و كودكان مستضعف نمى‏جنگيد؟ همانان كه مى‏گويند: «پروردگارا، ما را از اين شهرى كه مردمش ستم‏پيشه‏اند بيرون ببر، و از جانب خود براى ما سرپرستى قرار ده، و از نزد خويش ياورى براى ما تعيين فرما.»

بر اساس اين راهبرد اساسي اسلام درباره محبت به زنان است و نقش آن در ايمان است که امام صادق(ع) مي فرمايد: ما اظنّ رجلاً يزداد في الايمان خيراً الّا ازداد حبّاً للنّساء؛ گمان ندارم در ايمان کسي خيري افزايش يابد مگر آن که حب به زنان در وي افزايش يابد. (من لا يحضره الفقيه، ج 3، ص 384؛ كافي، ج 5، ص 231 و 320؛ وسائل الشيعه، ج 20، ص 22.)

در روایتی دیگر می فرماید: كُلَّمَا ازْدَادَ الْعَبْدُ إِيمَاناً ازْدَادَ حُبّاً لِلنِّسَاءِ؛ هر چه ایمان بنده ای افزایش یابد به همان میزان محبت به زنان در وی افزایش می یابد.(بحارالأنوار، ج ۱۰۰ ، ص۲۲۸؛ النوادر راوندي ص ۱۲)

از نظر امام صادق(ع) رابطه متقابلی میان افزایش ایمان و زن دوستی و محبت به جنس زن وجود دارد. از این رو ایشان در جایی دیگر می فرماید: «الْعَبْدُ كُلَّمَا ازْدَادَ لِلنِّسَاءِ حُبّاً ازْدَادَ فِي الْإِيمَانِ فَضْلًا؛  هرچقدر محبت شخصی به زن افزایش یابد به همان میزان در ایمان افزوده می شود.(من‏لايحضره‏الفقيه، ج۳ ،ص ۳۸۴)

ظهور و بروز این محبت به زنان همانند محبت به کودکان در قالب عطوفت و  لطف و احسان و مهر به آنان خودش را نشان می دهد نه شهوت و مانند آن ها.

بر اساس همين اصل است که امام علي(ع) نيز مي فرمايد: المرأةُ ريحانةٌ ليست بقهرمانة؛  زن گل است، نه پهلوان. (محمد الحر العاملى، وسايل الشيعه، ج 14،ص 120)

تذکر ضروري:
نکته اي که بايد مورد نظر قرار داد تفاوت و فرق مفهوم محبت و دوستي در عرف و فرهنگ قرآن و روايات با مفهوم نادرست در عرف برخي از افراد جامعه است. محبت هرگز به معناي شهوت نيست. محبت به چيزي مانند ايمان و عطر و مانند آن را در نظر بگيريد، آيا مراد از آن شهوت نسبت به اين امور است؛ محبت به کودک و جنس کودک آيا به معناي شهوت نسبت به آنان است؟ وقتي کسي به چيزي محبت مي کند به معناي شهوت و شهوت راني است. در باره زنان سفارش به محبت شده است؛ يعني همان طوري که بايد نسبت به کودکان محبت داشت نسبت به جنس زن محبت داشت. يعني يکي از علائم ايمان محبت به جنس زن و نه شهوت نسبت به آنان است.

+ نوشته شده در  ۱۳۹۴/۰۸/۱۴ساعت 12:35  توسط خلیل منصوری  |