برخی از مردم در جامعه نقش سیاهی لشکر دشمن را بازی می کنند، بی آن که متلفت چنین بازیگری و بازی خوردن از سوی دشمن بشوند. اینان شاید دشمن دانای ملت خود نباشند، ولی به هیچ حقیقتی دوست نادانی هستند که بیش تر از دشمن دانا آسیب می رسانند. از این روست که در قرآن برخی از مستضعفان که از دشمنان خواسته و ناخواسته پیروی و تبعیت می کنند، در همان حد و اندازه دشمنان دانا و مستکبران ظالم عذاب می شوند نه کم تر.

خدا در قرآن می فرماید: قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِنْ لَا تَعْلَمُونَ ؛ می گوید: در ميان امتهايى از جن و انس كه پيش از شما بوده‏ اند داخل آتش شويد. هر بار كه امتى در آتش درآيد، همكيشان خود را لعنت كند تا وقتى كه همگى در آن به هم پيوندند. آنگاه پيروانشان در باره پيشوايانشان مى‏ گويند: پروردگارا اينان ما را گمراه كردند. پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده! خدا مى‏ فرمايد: براى هر كدام عذاب دو چندان است؛ ولى شما نمی دانید. (اعراف، آیه ۳۸؛ و نیز احزاب، آیه 67؛ عنکبوت، آیه 13)

علي بن أبي حمزة می گوید: كان لي صديق من كتاب بني أمية فقال لي: استأذن لي عن أبي عبد الله (عليه السلام) فاستأذنت له عليه فأذن له فلما أن دخل سلم وجلس ثم قال: جعلت فداك إني كنت في ديوان هؤلاء القوم فأصبت من دنياهم مالا كثيرا وأغمضت في مطالبه؟ فقال أبو عبد الله (عليه السلام): لولا أن بني أمية وجدوا من يكتب لهم ويجبى لهم الفئ  ويقاتل عنهم و يشهد جماعتهم لما سلبونا حقنا ولو تركهم الناس وما في أيديهم ما وجدوا شيئا إلا ما وقع في أيديهم، قال: فقال الفتى: جعلت فداك فهل لي مخرج منه؟ قال: إن قلت لك تفعل؟ قال: أفعل..؛ دوستی از نویسندگان بنی امیه داشتم. روزی به من گفت: از برایم نزد ابی عبدالله اذن دیدار بگیر! پس برایش اذن گرفتم و ایشان به دیدار امام (ع) آمد. پس وقتی وارد شد، سلام کرد و نشست. سپس گفت: فدایت شوم! من در دیوان این قوم یعنی بنی امیه هستم. پس از دنیا ایشان ثروتی بسیار در اختیارم قرار گرفت که من از آن چشم پوشیدم. پس امام ابوعبدالله صادق(ع) فرمود: اگر برای بنی امیه افرادی نبود که برخی به نگارش و برخی برای گردآوری زکات و خراج و برای جنگ و کشتار و گواهی ایشان وارد عمل نمی شدند، آنان نمی توانستند حق ما را از ما سلب کنند و بگیرند؛ و اگر توده های مردم آنان را به حال خودشان رها می کردند، بنی امیه دنبال چیزی نمی رفتند مگر آن که به آن دست نمی یافتند. جوان پرسید: آیا برای من راه گریزی است؟ حضرت فرمود: اگر بگویم انجام می دهی؟ گفت : آری... این جوان چنین کرد.( کافی، ج 5، ص 106)

پس همین مردم که نقش سیاهی لشکر را برای ستمگران و مستکبران را بازی می کنند به همان میزان در ظلم  و ستم نقش دارند؛ پس اگر رهبران کفر و ضلالت دو گناه بزرگی را انجام می دهند که شامل : 1. کفر ورزیدند؛ 2. دیگران را گمراه کردند؛ هم چنین این توده های مردم به عنوان سیاهی لشکر کفر نیز دو گناه مرتکب شدند: 1. از کفر پیروی کردند؛ 2. اجازه دادند تا در خانه حق و هدایت بسته شود.

+ نوشته شده در  ۱۳۹۶/۱۰/۲۳ساعت 16:7  توسط خلیل منصوری  |